Op woensdag 11 januari jongstleden besliste de rechtbank in Den Haag dat internetproviders Xs4all en Ziggo hun abonnees middels een blokkade de toegang tot downloadsite The Pirate Bay moeten ontzeggen. Daarbij werd tevens beslist dat BREIN – de auteursrechtenorganisatie die de bodemprocedure heeft aangespannen – in het vervolg de mogelijkheid krijgt om zonder tussenkomst van juridische organen extra te blokkeren adressen aan te leveren. Deze ontwikkelingen baren Nickmagnus.com WD om de hierna volgende redenen grote zorgen.
Ten eerste is daar het juridische precedent dat met deze uitspraak geschapen is: het is nu schijnbaar mogelijk dat de entertainmentindustrie pressie kan uitoefenen om op die wijze ongewenste elementen uit te schakelen. Op dit moment hebben we het nog over het blokkeren van websites die auteursrechten schenden, de volgende keer zijn het misschien wel consumentensites die negatieve recensies plaatsen over producten van grote corporaties. Als economische schade lijden tenslotte een valide argument is om sites als The Pirate Bay uit te schakelen, wat belet corporaties dan nog om hun eindeloze oorlog tegen vooruitgang op allerlei andere vlakken voort te zetten? De uitspraak van de rechter is volgens ons dan ook een directe bedreiging voor de vrijheid van meningsuiting.
Ten tweede is daar het aspect dat BREIN nu vrij spel heeft gekregen om naar eigen inzicht adressen aan de zogenaamde blacklist toe te voegen. In andere woorden, de stichting BREIN mag zelf voor rechter gaan spelen. In theorie wordt het daardoor mogelijk dat bijvoorbeeld populaire websites waarvoor bezoekers grotendeels de inhoud leveren, zo maar op non-actief gezet worden. Eén link richting een bron die door BREIN als onwelgevallig is bestempeld en de stichting heeft de mogelijkheid om de site waarop de link geplaatst werd, te blokkeren. Dat is tenslotte ook wat er nu met The Pirate Bay gebeurt: de site is niet meer dan een index en biedt zelf geen auteursrechtelijk beschermde inhoud ter download aan. Het mag duidelijk zijn dat de eerder aangehaalde vrijheid van meningsuiting hiermee nog ernstiger bedreigd wordt en dat zelfs het fenomeen “rechtsstaat” op de tocht komt te staan.
Tenslotte kun je concluderen dat de rechter de entertainmentindustrie met deze uitspraak beloont voor het blijven hanteren van prehistorische verkoopstrategieën. Deze industrie maakt al decennialang overdadig veel winst op fysieke mediadragers en weigert in alle toonaarden om met de woelige stroom van vooruitgang mee te varen. Men zoekt niet naar mogelijkheden om gebruik te maken van het gigantische scala aan opties dat online distributie biedt, men kiest er slechts voor om door middel van fanatieke vervolging en bestrijding krampachtig vast te houden aan een bedrijfsmodel dat zich vijftien jaar geleden reeds in verregaande terminale staat bevond. De rechtbank heeft nu echter beslist dat de entertainmentindustrie in haar recht staat en werkt daarmee dus elke vorm van progressie tegen. De bittere oorlog tegen de consument duurt voort.
In de Verenigde Staten woedt momenteel een hevige protest tegen de voorgestelde implementatie van de “Stop Online Piracy Act” (SOPA), een zeer ingrijpende wet die het onder meer mogelijk maakt om websites te blokkeren die zich met vormen van piraterij zouden bezighouden. De weerstand tegen de invoering van deze wet is enorm; het is daarom des te treuriger om te moeten concluderen dat Nederland schijnbaar al een een eigen variant van SOPA heeft ingevoerd, zonder daarover de bevolking in te lichten. En dat nog wel van een regering die claimt een fenomeen als netneutraliteit uiterst belangrijk te vinden…
Het bestrijden van online piraterij is als het dragen van water naar de zee en brengt met het oog op mogelijke censuur de maatschappij veel meer schade toe dat zij ooit zou kunnen tegengaan. De tijd om op zoek te gaan naar nieuwe bedrijfsmodellen en verkoopstrategieën is voor de entertainmentindustrie al lang en breed aangebroken en initiatieven als iTunes, Steam, Spotify en Netflix bewijzen dat omarming van online distributie de volgende te nemen stap is. De Amerikaanse komiek Louis C.K. verdiende met de DRM-vrije online verkoop van zijn laatste show binnen twaalf dagen een miljoen dollar. Het bewijs is daar: internet levert een fantastische mogelijkheid om media aan consumenten te verkopen. Je moet het alleen wel willen.
Xs4all en Ziggo hebben ondertussen aangekondigd in hoger beroep te zullen gaan en Nickmagnus.com WD steunt deze bedrijven voor de volle honderd procent. Wij hopen dat onze klanten daar hetzelfde over denken.



